“Het gaat alleen over het gezin en mij en dat kan al gauw saai zijn.
Alvast gezonde nieuwsgierigheid toegewenst”.

De foto hierboven suggereerd een aristocratische achtergrond
maar dat is niet het geval.Mijn oma was als “ruling lady” vele jaren werkzaam
in deze villa van een textielbaron “van Heek-Scholco”

Kort overzicht ...

Volgens zeggen een meter sneeuw voor de deur, dat waren nog eens winters. Daarna kwamen er nog 3 broers en 2 zussen en was het huis aardig vol. Opgegroeid in de buurtschap Het Loo tussen Wierden en Hoge Hexel, kleuter- en lagere school het Kluinveen bezocht in de jaren 1956-1964.”

CARRIERE: Nog een poging iets van de MAVO te maken, maar al gauw was een doevak meer mijn ding. Mijn vader bracht me via vakantiewerk een baantje bij een drukkerij in Nijverdal. Daarna wist ik wat ik wilde. Diverse opleidingen in de grafische industrie brachten mij na 2 grafische bedrijven in Almelo. Intussen mijn diensttijd ook nog vervult (TOEN NOG VERPLICHT) en bij de gemeentelijke overheid, eerst de gemeente Enschede voor 4 jaren toen naar Wierden voor meer dan 13 jaren, wel steeds bezig met het grafische vak, heb ik totaal 20 jaren verbracht in overheidsdienst. In 1990 een eigen bedrijf gestart, door borstkanker van mijn vrouw min of meer gedwongen een samenwerkingsverband te zoeken met drukkerij Albersen aan de Nijverdalsestraat 52 (sinds 1970 de eerste drukkerij te Wierden). Daarna in 1995 zelfstandig verder op het huidige adres Bongerd 6 te Wierden en nu al weer 30 jaar zelfstandig bezig.

November 2017 werd ik 65, dus deed ik een stapje terug in de zaak, Ruben zet het voort met grote inzet. Na 30 jaar met veel plezier deze zaak heb mogen oprichten en runnen. Nu mijn prostaatkanker zeker iets gaat veranderen in mijn levensverwachting probeer ik er alsnog iets van te maken. Onzeker is het wel, geen bucketlist, die heb ik niet, maar gewoon genieten van de dingen die nog altijd kunnen.
Nu niet meer werkzaam in de zaak. Financieel op de achtergrond nog enigzins. Kan het niet laten dit kindje los te laten. Maar Ruben doet het goed.

In 1976 getrouwd met Leni Hoorn (* 23-11-1952 | Veel te vroeg overleden: † 31-08-1993)

We kregen 3 mooie kinderen:
Ruben Matthijs * 1977
Irene Marleen * 1979
(samen met Tim B. en 2 kinderen, Esmee 2007 en Jochem 2009)
Maartje Elsbeth * 1986
(samen met Wilmer B. en 2 kinderen, Thijn, 2013, Felin, 2017)

In 1996 een 2e huwelijk aangegaan . 
Ze had al 2 kinderen.
Ze wilde nog wel graag een kind van mij:
Ivonne Elian Hopman * 1996 (naar haar website)

Gescheiden in 2009.
Na 16 jaar huwelijk kiest ze voor het geld Joke H. (ze kwam ooit bij me met een bijstandsuitkering)
en haar 2 kinderen uit een eerder huwelijk.
Is dat berekenend? Ik ging voor de liefde. Die bleek naderhand niet wederzijds?

Nu vader van 4 kinderen en 4 kleinkinderen.  Daar ben ik dan wel heel gelukkig mee.

De 2 stiefkinderen die ik 16 jaar samen met haar heb mogen opvoeden hebben nooit meer iets van zich laten horen. (2009)
Zegt wel iets over saamhorigheid en betrokkenheid welke hen totaal vreemd is. Zelfs broer en zus kunnen niet door 1 deur.
Daar hebben ze geen kaas van gegeten.

Je kan je stiefvader niet zien als ideaal, maar ik was er wel voor ze, vanaf hun vijfde jaar, nooit een bedankje voor al die toewijding en vooral geld.
Laat het voor wat het is, ooit zullen ze beseffen dat dit onderdeel van hun leven hun toekomst uitstippelde.
Hun echte vader droeg geen cent bij aan hun educatie en slechts een deel alimentatie, laat dat duidelijk zijn.

... die een mens soms in zijn leven tegenkomt
In 1976 getrouwd met Leni Hoorn, de liefde van mijn leven,
abrupt einde na borstkanker, ze werd maar 40 jaar, achterblijvend met 3 jonge kinderen die het verder zonder hun
moeder moesten stellen. Volgens Leni moest ik op zoek naar een vrouw om het gezin te redden.

Dat deed ik, maar na 16 jaar huwelijk kwam daar een einde aan, gescheiden in 2009.
Wel een mooie dochter Ivonne aan over gehouden.

Veel wil ik daar eigenlijk nu niet meer over kwijt, het heeft de nodige sporen achtergelaten.

Ivonne woonde sinds 2016 bij mij. 

Haar gestimuleerd vervolgopleiding ROC in Enschede en Almelo te volgen voor BBL1 en 2.
Je hoeft niet altijd professor te worden om de maatschappij te dienen.
In augustus 2020 ging ze met haar vriend in een eigen huis te Goor wonen.

Mooi. Alle kinderen inmiddels onder eigen dak.  Missie papa geslaagd.

In 2013 via Da Vinci geopereerd in Gronau met de toen beste middelen. Daarna steeds maar weer oplopende PSA, nu constatering van de zoveelste uitzaaiing en steeds maar weer de strijd aanbindende met dit gegeven, hier een aparte website voor gemaakt, sinds 2013 hou ik hier een soort weblog over bij, vooral voor mede lotgenoten maar ook voor mensen die willen weten waar ik me nu mag bevinden, voor laatste update, klik hier.

Aftellen tot eind 2021